Blogger Template by Blogcrowds.


Απεργία στον κλάδο του εμπορίου & Aπεργιακή συγκέντρωση
Κυριακή 16 Ιούλη 2017, 10πμ, Τσιμισκή με Αριστοτέλους

Συνεχίζουμε τον δίκαιο και επίμονο αγώνα μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας. Εδώ και 4 χρόνια τα αφεντικά του εμπορίου προσπαθούν να καταργήσουν ολοκληρωτικά την αργία με τελικό στόχο να δουλεύουμε 52 Κυριακές το χρόνο. Από το νόμο του 2013 με τις «7 Κυριακές», από την «πιλοτική» εφαρμογή του μέτρου των «52 Κυριακών» το καλοκαίρι του 2014, από την «8η Κυριακή» στα τέλη του 2014, από το 3ο μνημόνιο του 2015 και το περιθώριο που άφηνε για «περισσότερες Κυριακές» και από τις «2 επιπλέον υπό όρους Κυριακές» στα τέλη του 2016, φτάνουμε στον Μάη του 2017 και στις «32 Κυριακές» βάσει και της συμφωνίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με τους “θεσμούς”. Η όλη αυτή εξέλιξη σηματοδοτήθηκε από ισχυρές πιέσεις κυβερνώντων, κεφαλαιοκρατών και των διάφορων μηχανισμών τους, όπως τα καθεστωτικά ΜΜΕ, προς εμάς τους εργαζόμενους για να αποδεχτούμε την ολοκληρωτική κυριαρχία της αγοράς στις ζωές μας. Η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας αποτελεί ένα μέτρο που έρχεται να επιδεινώσει την όλη δυσχερή κατάσταση που ως εργαζόμενοι βιώνουμε, με την υπερεντατικοποίηση, αλλά και τους πετσοκομμένους μισθούς ή και την μη καταβολή των δεδουλευμένων, τις απολύσεις και τα τόσα άλλα κρούσματα εργοδοτικής τρομοκρατίας. Και βέβαια, η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας αποτελεί ένα μέτρο που πολύ σύντομα, όπως φαίνεται, θα γενικευθεί και σε πολλούς άλλους εργασιακούς κλάδους.

Κι αν μέχρι σήμερα τελικά δεν έχει καταργηθεί πλήρως η κυριακάτικη αργία αυτό οφείλεται πρώτιστα στις συλλογικές εργατικές αντιδράσεις. Πίσω μας λοιπόν έχουμε πλέον έναν πολύχρονο αγώνα, με σημαντικές μάχες μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς, με απεργίες και απεργιακές περιφρουρήσεις, παρεμβάσεις, διαδηλώσεις. Δίνοντας το αγωνιστικό παρών κάθε Κυριακή που επιχειρούνταν η καταστρατήγηση των δικαιωμάτων μας. Μέσα από τον αγώνα αυτό έχουν γίνει σταθερά βήματα προς την κατεύθυνση της οργάνωσής μας, της συλλογικοποίησης των ίδιων των συναδέλφων από τον κλάδο του εμπορίου και της ανάδειξης μιας σειράς ζητημάτων από τη σκοπιά των εργατικών συμφερόντων. Εδώ και 4 χρόνια o Συντονισμός Δράσης έχει καταφέρει να συμβάλλει καθοριστικά στην οργάνωση των αντιστάσεων στον κλάδο του εμπορίου, που αποτελεί παραδοσιακά και τον δοκιμαστικό σωλήνα εφαρμογής κάθε αντεργατικού νόμου/μέτρου. Όλα αυτά τα χρόνια, παρά τις ανακατατάξεις σε πολιτικό/νομοθετικό πεδίο συνεχίζει αταλάντευτα τις δράσεις και τις κινητοποιήσεις του κρατώντας ανοικτό τον επίμονο ταξικό αγώνα για την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων. Σε όλο αυτό το διάστημα, οι απαντήσεις του Συντονισμού Δράσης ήταν σαφείς: ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΑΝΟΙΚΤΑ, ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ. Κάθε εργάσιμη Κυριακή, ήταν και είναι αφορμή για μάχη, με ή χωρίς την κήρυξη απεργίας από την ΟΥΙΕ ή τα κλαδικά σωματεία στο εμπόριο.

Είναι ανάγκη να αντιληφθούμε τη δύναμη που έχουμε στα χέρια μας ως οι πραγματικοί παραγωγοί του πλούτου που υπάρχει γύρω μας και βασιζόμενοι στις δικές μας πλάτες και με όπλο μας την ταξική αλληλεγγύη, να συνεχίζουμε όλο και πιο δυναμικά να οργανωνόμαστε και να αντιστεκόμαστε συλλογικά μέσα κι έξω από τους χώρους δουλειάς μας. Επίσης αναγκαία είναι και η συστράτευση του συνόλου των αντιστεκόμενων και καταπιεζόμενων κομματιών της κοινωνίας στους ταξικούς-κοινωνικούς αγώνες καθώς και η σύνδεση των αγώνων αυτών.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες μας και συνολικά τον κόσμο του αγώνα να συμμετέχουμε στις προσεχείς κινητοποιήσεις μας.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
 ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΑ ΩΡΑΡΙΑ

Το σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Θεσσαλονίκης στέκεται αλληλέγγυο στον αντιρρησία συνείδησης Παναγιώτη Μακρή που καλείται να δικαστεί στο Διαρκές Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης την Πέμπτη 1 Ιουνίου 2017 με την κατηγορία της ανυποταξίας και ζητά την άμεση απόσυρση των κατηγοριών και την παύση των διώξεων και των ποινικών και διοικητικών κυρώσεων εναντίον των αντιρρησιών συνείδησης/αρνητών στράτευσης.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο της δίκης του Π. Μακρή το εν λόγω “αδίκημα” τελέστηκε το 1990, σε περίοδο μάλιστα που δεν υπήρχε καν ως δυνατότητα ο θεσμός της εναλλακτικής κοινωνικής υπηρεσίας. Παρότι έχουν παρέλθει 27 ολόκληρα χρόνια από τότε κι ενώ ο Π. Μακρής έχει παύσει εδώ και χρόνια να είναι υπόχρεος στράτευσης, καθώς πέρασε ηλικιακά τα 45 έτη, το αδίκημα πρακτικά δεν έχει παραγραφεί, αφού η στρατιωτική δικαιοσύνη έχει τη δυνατότητα να σέρνει τον Π. Μακρή στο δικαστήριο. Η ανυποταξία, άλλωστε, αποτελεί για το ελληνικό κράτος μια πολύ ιδιαίτερη κατηγορία, αφού έχει το χαρακτήρα του διαρκούς αδικήματος, είναι το μοναδικό πλημμέλημα που επιφέρει αφαίρεση πολιτικών δικαιωμάτων, ενώ μπορεί να υπάρξουν επανειλημμένες διώξεις στον ίδιο άνθρωπο οδηγώντας τους αρνητές στράτευσης ξανά και ξανά στα στρατοδικεία. Όλα αυτά είναι σαφέστατα αντίθετα με όλα τα διεθνή δεδομένα για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Από το 2010 στις ποινικές διώξεις και στις υπόλοιπες διοικητικές κυρώσεις που επιβάλλονταν σε όσους αρνούνται τη στρατιωτική θητεία προστέθηκαν ως τελειωτικό χτύπημα τα διοικητικά πρόστιμα των 6.000 ευρώ που αφειδώς, και επαναλαμβανόμενα και πάλι, επιβάλλουν οι στρατολογικές αρχές και βεβαιώνουν οι εφορίες, εξοντώνοντας επί της ουσίας οικονομικά, επαγγελματικά και εν τέλει κοινωνικά τους αντιρρησίες.

Ο Π. Μακρής είναι ένας από τους πρώτους πολιτικούς αντιρρησίες συνείδησης που είχαν ξεκινήσει μια νέα εποχή του αγώνα ενάντια στο μιλιταρισμό, τον εθνικισμό και τον πόλεμο τη δεκαετία του 1980. Παραμένει έκτοτε σταθερά ενεργός στο οικολογικό, ειρηνιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα, με ιδιαίτερη δράση για τα δικαιώματα των αναπήρων, καθώς και των προσφύγων και μεταναστών/τριών και ταγμένος στην υπόθεση της έμπρακτης αλληλεγγύης και των κοινωνικών αγώνων για ελευθερία και ισότητα, ειρήνη και δικαιοσύνη στη Θεσσαλονίκη, αλλά και σ’ όλη σχεδόν την Ελλάδα και την Ευρώπη.

Η δίκη του Π. Μακρή έχει μια ειδική σημασία, αφού ο στρατοκρατικός μηχανισμός στην περίπτωσή του εκδηλώνει στην πληρότητά του τον εκδικητικό χαρακτήρα του, τιμωρώντας και ταλαιπωρώντας για μια ζωή αυτούς που του αντιτάσσονται. Την ίδια στιγμή, όμως, λαμβάνει χώρα και σε μια διεθνή συγκυρία παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, με αναζωπύρωση και επέκταση των πολεμικών ζωνών και των επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή, την Ανατολική Ευρώπη, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική κι άνοδο του ρατσισμού και του φασισμού στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Σε αυτό ακριβώς το παγκόσμιο κάδρο, η συμπαράσταση και υποστήριξη σε όσους αρνούνται το στρατό και τον πόλεμο, αποτελεί όρο για την ανάπτυξη ενός απολύτως απαραίτητου διεθνιστικού, αντιπολεμικού, ειρηνιστικού κινήματος και για την όποια –εντέλει– προσπάθεια γίνεται για να φανεί μια ελπίδα σ’ έναν πλανήτη που οι κυρίαρχοι οδηγούν στην καταστροφή.

 ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ



ΠΟΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

81 χρόνια μετά τους αγώνες για την κατάκτηση ελεύθερου χρόνου για τους εργαζομένους και αξιοπρεπών όρων εργασίας καλούμαστε πάλι να δώσουμε της κυριακάτικης αργίας και αξιοπρεπών όρων εργασίας καλούμαστε πάλι να δώσουμε τους ίδιους αγώνες. Στο νέο μνημόνιο που πρόκειται να ψηφιστεί εντός του μήνα, μεταξύ άλλων (μείωση αφορολόγητου, μειώσεις συντάξεων, μισθών, επιδομάτων, διευκόλυνση μαζικών απολύσεων κ.α. ) επανήλθε –και συμφωνήθηκε- το άνοιγμα των καταστημάτων για 30 Κυριακές το χρόνο. Ο στόχος τους βέβαια παραμένει τα καταστήματα να είναι κάθε Κυριακή ανοιχτά, με τη βλέψη να ανοίξει έτσι ο δρόμος για την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και για άλλους εργασιακούς κλάδους. Οι συνέπειες για όλους εμάς είναι προφανείς.

30 Κυριακές που δε θα έχουμε χρόνο να ξεκουραστούμε

30 Κυριακές που δε θα έχουμε χρόνο να περάσουμε με τις οικογένειές μας, να δούμε τους φίλους μας, να διασκεδάσουμε, να κάνουμε μια βόλτα, να πάμε μια εκδρομή

30 Κυριακές που δε θα έχουμε το χρόνο να ζήσουμε.

Την Κυριακή 7 Μάη στην οδό Τσιμισκή δόθηκε μία πρώτη απάντηση για τις αποφάσεις αυτές του εμπορικού κεφαλαίου και του πολιτικού του προσωπικού. Από τις 10.45 ως τις 12.45 πραγματοποιούνταν απεργιακοί αποκλεισμοί-περιφρουρήσεις με αποτέλεσμα όσα καταστήματα άνοιξαν παρά την απεργία του εμπορικού συλλόγου, να κατεβάσουν στόρια, κάτι που για αρκετά καταστήματα ίσχυσε όλη την ημέρα.

Πιο συγκεκριμένα τα MAT, Bershka, Doca, Κανελλόπουλος, 2 H&M, Loft57, MAC, VICKO, ATTICA, WIND, Edward jeans, 2 ZARA, 2 Massimo Dutti, Anel, Pin up, Marks & Spencer, Stradivirus, Benetton, BsB, Public, Nottos Galleries είναι κάποια από τα καταστήματα που έβαλαν λουκέτο παρά τις αρχικές τους προθέσεις.

Στη συνέχεια οι πολυπληθείς πορείες που ακολούθησαν, μπλοκάροντας το δρόμο και την πρόσβαση επίδοξων καταναλωτών στο κέντρο της πόλης, είχαν ως αποτέλεσμα την περαιτέρω πτώση του τζίρου όσων αφεντικών έκαναν το λάθος να ανοίξουν τα μαγαζιά τους.

Πρέπει να αναγνωρίσουμε τις αδυναμίες μας…

Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι τα αφεντικά και οι κυβερνήσεις τους κερδίζουν όσο χώρο εμείς τους έχουμε αφήσει. Κάθε φορά που κοιτάμε το πώς θα τη βγάλει ο καθένας καθαρή μόνος του, κάθε φορά που σιωπούμε μπροστά στο φόβο της ανεργίας, κάθε φορά που πνίγουμε μέσα μας τις ταπεινώσεις τους, κάθε φορά που αναθέτουμε σε άλλους την επίλυση των δικών μας προβλημάτων, των προβλημάτων της τάξης μας, τα αφεντικά μας γίνονται όλο και πιο επιθετικά, όλο και πιο αχόρταγα.

…για να ανακαλύψουμε τη δύναμή μας

Όπως έχει φανεί τόσες φορές στους εργατικούς αγώνες του παρελθόντος, όπως φάνηκε από αυτή τη μικρή νίκη την Κυριακή 7 Μαΐου, είναι στο δικό μας χέρι να τους αποδείξουμε πως η έπαρσή τους μπορεί ανά πάση στιγμή να τους βγει ξινή. Είναι στο δικό μας χέρι να τους θυμίσουμε το τί είναι ικανή να κάνει η οργανωμένη, συνειδητοποιημένη εργατική τάξη για να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της.

Ανανεώνουμε λοιπόν το ραντεβού μας στην απεργία της 17ης Μάη χωρίς να έχουμε αυταπάτες για την αποτελεσματικότητα μίας 24ωρης ντουφεκιάς στον αέρα. Συνεχίζουμε να παλεύουμε με οργάνωση από τα κάτω, μέσα από σωματεία και εργατικές πρωτοβουλίες, χτίζοντας δίκτυα επικοινωνίας, αλληλεγγύης και αγώνα σε κάθε εμπορικό μαγαζί αλλά και ευρύτερα σε κάθε χώρο εργασίας, με απεργιακές περιφρουρήσεις, διαδηλώσεις, μαχητικές δράσεις. Συνεχίζουμε να παλεύουμε για ελεύθερο χρόνο, για αξιοπρεπείς όρους εργασίας και απολαβές που να καλύπτουν όλες τις ανάγκες μας, για να μην δουλεύουμε και για να μην ζούμε σαν σκλάβοι.

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΜΑΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΕΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΣΙΜΙΣΚΗ ΜΕ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΣΤΙΣ 9:00

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΔΡΑΣΕΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 24 ΜΑΗ ΣΤΙΣ 17:30 ΣΤΗΝ ΕΔΟΘ (Προξένου Κορομηλά 51)



Συντονισμός δράσης ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και στα απελευθερωμένα ωράρια/ sintonismoskiriakis@espiv.net




Όταν η Ευρωπαϊκή ένωση και το ντόπιο εμπορικό κεφάλαιο επιβάλουν να εργαζόμαστε 52 Κυριακές...

Ο διακαής πόθος των μεγάλων εμπορικών αλυσίδων αλλά και μερίδας των τοπικών εμπορικών συλλόγων επανέρχεται στο προσκήνιο: Στο νέο μνημόνιο που η κυβέρνηση καλείται να υπογράψει (κάτι που λέει χωρίς ντροπή ότι θα κάνει, αν πάρει ως αντάλλαγμα τίποτα ψίχουλα για επιμήκυνση της αποπληρωμής του χρέους) επανήλθε η απαίτηση για άνοιγμα των καταστημάτων κάθε Κυριακή.

Θέλουν να μας επιβάλουν να δουλεύουμε 7 στα 7, να σταματήσουμε να έχουμε ελεύθερο χρόνο. Να ξεχάσουμε τις οικογένειες μας, την έννοια της ξεκούρασης, του ελεύθερου χρόνου. Για να ξαναπάρουν μπρος οι μηχανές παραγωγής κέρδους για τα αφεντικά, κάθε ώρα από τη δική μας ζωή οφείλει να είναι με τη σειρά της κερδοφόρα είτε τους τη δίνουμε ως μισθωτοί εργάτες, είτε ως καταναλωτές.

Όταν το πολιτικό τους προσωπικό θεσμοθετεί κάθε τους προσταγή...

Στην ίδια πρόταση από πλευράς θεσμών, γίνεται αναφορά στο ότι θα συνεχίσει το καθεστώς των ομαδικών απολύσεων, στο ότι δε θα συναφθούν νέες συλλογικές συμβάσεις εργασίας, στο ότι δε επιτρέπονται βελτιώσεις στις εργασιακές σχέσεις (μισθοί, ωράρια κοκ) σε σχέση με όσα έφεραν τα προηγούμενα μνημόνια, ενώ το νέο φορολογικό σύστημα θα επιβάλει φόρους ακόμη και στους περισσότερους από εμάς που ζουν με συντάξεις και μισθούς της τάξης των 500-600 ευρώ. Την ίδια στιγμή ιδιωτικοποιούνται μία σειρά από υπηρεσίες, υποδομές, δημόσιους χώρους. Κι ενώ οι μισθοί όλο και μικραίνουν, κι ενώ η ανεργία δε λέει να υποχωρήσει, το ήδη αυξημένο κόστος ζωής της εργατικής τάξης και των ευρύτερων εκμεταλλευόμενων στρωμάτων συνεχίζει να μεγαλώνει κάνοντας μία σειρά από κοινωνικά αγαθά όλο και πιο δύσκολα προσβάσιμα (νερό, ρεύμα, στέγαση, τροφή, υγεία, μεταφορές).

Αντιλαμβανόμαστε την ψήφιση της Κυριακάτικης εργασίας για 52 φορές τον χρόνο σαν ένα ακόμη μέτρο που έρχεται να μεταφέρει τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης από τις πλάτες των ίδιων των καπιταλιστών, στις πλάτες των εργαζομένων, σαν ένα ακόμη μέτρο που θέλει να μας φτωχοποιήσει, να μας εξαθλιώσει, να μας υποδουλώσει περαιτέρω στις επιταγές των αφεντικών. Άλλωστε δεν είναι το πρώτο, ούτε όπως όλα δείχνουν το τελευταίο: Πετσοκομμένοι μισθοί, ελαστικά ωράρια, black friday και λευκές νύχτες για τους εμποροϋπαλλήλους, απλήρωτες υπερωρίες, ανασφάλιστη εργασία, επισφάλεια, απολύσεις, δικαίωμα στα αφεντικά για ανταπεργία, ποινικοποίηση συνδικαλιστικής δράσης με περιορισμό των δυνατοτήτων για απεργία, αύξηση ορίων συνταξιοδότησεις και πόσα άλλα είδαμε και θα δούμε να μας έρχονται στο κεφάλι για επιστρέψει η χώρα “στην ανάπτυξη”...

Είναι η σειρά της εργατικής τάξης να μιλήσει
με τον μόνο τρόπο που μπορεί να ακουστεί και να επιβάλει το δίκιο της

Τα ντόπια και ξένα αφεντικά και οι κυβερνήσεις τους κερδίζουν όσο χώρο εμείς τους έχουμε αφήσει. Κάθε φορά που κοιτάμε το πώς θα τη βγάλει ο καθένας καθαρή μόνος του, κάθε φορά που σιωπούμε μπροστά στο φόβο της ανεργίας, κάθε φορά που πνίγουμε μέσα μας τις ταπεινώσεις τους, κάθε φορά που αναθέτουμε σε άλλους την επίλυση των δικών μας προβλημάτων, των προβλημάτων της τάξης μας, είναι που αυτοί γίνονται όλο και πιο επιθετικοί, όλο και πιο αχόρταγοι.

Είναι στο δικό μας χέρι να τους αποδείξουμε πως η έπαρσή τους μπορεί ανά πάση στιγμή να τους βγει ξινή. Είναι στο δικό μας χέρι να τους θυμίσουμε το τί είναι ικανή να κάνει η οργανωμένη, συνειδητοποιημένη εργατική τάξη για να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της.

Με οργάνωση από τα κάτω και μέσα από σωματεία και εργατικές πρωτοβουλίες, χτίζοντας δίκτυα επικοινωνίας, αλληλεγγύης και αγώνα σε κάθε εμπορικό μαγαζί αλλά και ευρύτερα σε κάθε χώρο εργασίας, με απεργιακές περιφρουρήσεις, διαδηλώσεις, μαχητικές δράσεις βάζουμε μπροστά τα δικά μας συμφέροντα κόντρα στην ηττοπάθεια και στο “ρεαλισμό” των αφεντικών και παλεύουμε για ελεύθερο χρόνο, για αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν όλες τις σύγχρονες ανάγκες, για να μην δουλεύουμε και για να μην ζούμε σαν σκλάβοι.

ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙΣ 52 – ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΤΙΣ 8
ΚΑΝΕΝΑ ΜΑΓΑΖΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΝΟΙΧΤΟ

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ (10.00) ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ (12.00)
ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΜΑΗ ΤΣΙΜΙΣΚΗ ΜΕ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ

Συντονισμός δράσης ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και στα απελευθερωμένα ωράρια/ sintonismoskiriakis@espiv.net



Να μη ζήσουμε σα σκλάβοι

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει τον λαό αλυσοδεμένο στη φυλακή της ΕΕ, του ΔΝΤ και των δανειστών - ληστών. Δούλο του 21ου αιώνα, με στρατιές ανέργων, απλήρωτων εργαζομένων, προσωρινά εργαζόμενων, με δουλειά για ένα κομμάτι ψωμί - χωρίς δικαιώματα

Η επίθεση που δεχόμαστε είναι ιστορικής σημασίας. Καταργούνται δικαιώματα δεκαετιών, επιστρέφουμε στον εργασιακό μεσαίωνα, φτιάχνουν έναν απάνθρωπο κόσμο για τα παιδιά μας. Απαιτείται ενωμένος, παλλαϊκός αγώνας διαρκείας, με απεργίες και διαδηλώσεις για να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική, για να μην μας στείλουν 200 χρόνια πίσω. Στις συνθήκες αυτές, οι ηγεσίες των ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ με διαφορετικό τρόπο, όχι μόνο δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στοιχειωδώς στις απαιτήσεις της περιόδου, αλλά έγινε εμφανέστερο σε ευρύτερες μάζες εργαζομένων, η υποταγή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και η υπονόμευση των αγώνων, πράγμα που τους φέρνει σε σύγκρουση με τις ανάγκες της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση δεν μας μένει άλλος δρόμος από το να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Να οικοδομήσουμε μέσα στα σωματεία μας την αγωνιστική ταξική ενότητα των εργαζομένων. Με αγώνες στα χέρια των ίδιων των εργαζόμενων. Για να πάρουμε πίσω ότι μας πήραν και να διεκδικήσουμε τον πλούτο που παράγουμε.

Καλούμε κάθε εργαζόμενο, που θέλει να παλέψει για να ανατραπεί η βάρβαρη πολιτική, στην ταξική συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς στην Καμάρα. Καλούμε σε συσπείρωση στους χώρους δουλειάς, με συνελεύσεις και ταξική ενότητα, με συντονισμό των ταξικών και αγωνιστικών σωματείων και συλλογικοτήτων, με αιτήματα και δράση που εμπνέουν τους εργαζόμενους και σπάνε το κλίμα των «κινήσεων διαμαρτυρίας» και τις άσφαιρες ντουφεκιές.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ 2η αξιολόγηση. Κόντρα στην υποταγή, τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό της ήττας, αλλά και τις κομματικοκεντρικές λογικές που είναι αναποτελεσματικές στις μεγάλες μάχες που έχουμε μπροστά μας.

· Ζήτω η εργατική 1η Μάη - Μόνος δρόμος, ο δρόμος των αγώνων μας
· Να μην περάσει η νέα συμφωνία και το νέο Μνημόνιο διαρκείας
· Κάτω τα νέα μέτρα και η βάρβαρη πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – εργοδοσίας
· Να διεκδικήσουμε τον πλούτο που παράγουμε, τον κόσμο που μας ανήκει!

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
 



Τον Ιούλιο του 2013 που ψηφίζεται, ως κομμάτι του δεύτερου μνημονίου, το πολυνομοσχέδιο - διακάης πόθος μεγάλης μερίδας των ντόπιων αφεντικών- για την λειτουργία των καταστημάτων για 7 Κυριακές, γίνεται η αφετηρία για τον τωρινό κύκλο αγώνων αλληλέγγυων και εργαζομένων στο εμπόριο.

Εδώ και τρία χρόνια λειτουργεί ο συντονισμός δράσης ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία στη Θεσσαλονίκη και είναι παρών κάθε φορά που τα μαγαζιά ανοίγουν την Κυριακή. Με δράσεις στα μεγάλα εμπορικά κέντρα Cosmos και One Salonica, με συνεχόμενα μοιράσματα κειμένων στους εργαζόμενους και με αποκλεισμούς κάθε Κυριακή στα εμπορικά μαγαζιά του κέντρου της πόλης, προσπαθούμε να αναχαιτίσουμε έμπρακτα τις ορέξεις του κάθε αφεντικού που θεωρεί τον εργαζόμενο αναλώσιμο.

Ο αγώνας κατά της κυριακάτικης εργασίας δεν είναι ένας απλός αμυντικός αγώνας, και ούτε πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως τέτοιος. Το μέτρο αυτό εφαρμόζεται στα πλαίσια της εντατικοποίησης της εργασίας σε περιόδους κρίσης. Η συνεχόμενη ροή καταναλωτών δημιουργεί μεγαλύτερο φόρτο εργασίας όχι μόνο στους εργαζόμενους στο εμπόριο, αλλά και στους εργαζόμενους και σε άλλους κλάδους όπως πχ στον επισιτισμό. Η αναγγελία νέων θέσεων εργασίας που θα φέρει το μέτρο είναι ουσιαστικά ψεύτικη, αφού θα πρόκειται κυρίως για συμβάσεις μιας μέρας, πράγμα που γίνεται ήδη κατά κόρον σε σουπερμάρκετ και πολυκαταστήματα. Ουσιαστικά το εμπόριο είναι η αφετηρία αυτού του μέτρου και στο μέλλον σκοπεύουν να το εφαρμόσουν σε όλους τους κλάδους, με σκοπό η Κυριακή να είναι μια πλήρως εργάσιμη μέρα.

Την ίδια στιγμή εργατικά δικαιώματα καταργούνται το ένα πίσω από το άλλο, η μαύρη ανασφάλιστη εργασία γίνεται σιγά-σιγά κανόνας, τα ωράρια »ελαστικοποιούνται» ώστε να βολέψουν τα συμφέροντα των αφεντικών, η “κοινωφελής” εργασία και τα voucher επεκτείνονται και ενώ πλέον είμαστε αναγκασμένοι να δουλεύουμε ως τα 67 για να βγούμε σε σύνταξη πείνας, η υποτίμηση της εργασιακής μας δύναμης με την παράλληλη αύξηση του κόστους ζωής δεν λέει να σταματήσει. Ο φετινός χειμώνας είχε πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και ιδιωτικοποιήσεις του νερού, του ρεύματος, δημόσιων χώρων και υπηρεσιών, ενώ ετοιμάζεται για τους επόμενους μήνες νέο νομοσχέδιο που θα αφορά τις εργασιακές σχέσεις και στο οποίο, οι Ε.Ε., η Ε.Κ.Τ., το Δ.Ν.Τ., το E.S.M. αλλά και το ντόπιο κεφάλαιο (ενώσεις βιομηχάνων, εμπόρων, επιχειρηματιών, εφοπλιστών) ζητάν, και προβλέπουμε, χωρίς να έχουμε ιδιαίτερες μαντικές ικανότητες, ότι θα καταφέρουν, να μικρύνει κι άλλο ο κατώτατος μισθός, να καταργηθούν τα δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων, να θεσμοθετηθεί και να διευρυνθεί η part-time εργασία, να απελευθερωθούν οι απολύσεις, να μπει φρένο στο δικαίωμα στην απεργία.

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να έχουμε αυταπάτες, να αναβάλουμε και να αναθέτουμε τους αγώνες που οφείλουμε να δώσουμε εμείς οι ίδιοι και ξέρουμε πως τόσο η κάλυψη των υλικών και πνευματικών μας αναγκών μέσα σε μια περίοδο κρίσης, όσο και γενικότερα ο μετασχηματισμός της κοινωνίας επέρχεται μέσω της δράσης. Πάνω σε αυτό το πλαίσιο για να μπορέσουμε οι εργαζόμενοι να υψώσουμε ανάστημα θα πρέπει να ενωθούμε, να οργανωθούμε, να παλέψουμε. Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες είναι πως όλοι οι αγώνες που κερδήθηκαν είναι αυτοί που υπήρχε ενότητα, αλληλεγγύη και οργάνωση. Ενότητα και αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων και οργάνωση μέσα από σωματεία στους χώρους εργασίας.

Ο καθένας μόνος, είναι καταδικασμένος στην γκρίνια, στην περαιτέρω φτωχοποίηση, στην ηττοπάθεια, και ο μόνος τρόπος που μπορούμε να παλέψουμε αποτελεσματικά ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία είναι μέσα από τα συλλογικά εργαλεία οργάνωσης και αγώνα που δημιουργούμε οι ίδιοι οι εκμεταλλευόμενοι μέσα στο πεδίο της ταξικής πάλης. Στις 9 Απριλίου, καλούμε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στο εμπόριο να στηρίξουν τη συγκέντρωση του συντονισμού και τους αποκλεισμούς καταστημάτων, για να σπάσουμε στην πράξη, για να σπάσουμε στο δρόμο, το νομοσχέδιο και τις ορέξεις των αφεντικών για δουλειά τις Κυριακές, για να υπερασπιστούμε μαχητικά την ανάγκη μας για ελεύθερο χρόνο.
 
ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ
ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ 9/4
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10:30
ΤΣΙΜΙΣΚΗ ΜΕ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ
ΠΟΡΕΙΑ 12:00
 
Συντονισμός ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και τα «απελευθερωμένα» ωράρια
sintonismoskiriakis@espiv.net


Από την περασμένη εβδομάδα τα Public στην Θεσσαλονίκη ξεκίνησαν νέο κύκλο απολύσεων στο πλαίσιο “εξυγίανσης της εταιρείας”. Μέσα στο Μάρτιο οι εργαζόμενοι περάσαν αξιολόγηση και έγινε αλλαγή διεύθυνσης του καταστήματος. Το αποτέλεσμα ήταν ακόμα πιο εντατικοί ρυθμοί δουλειάς, τρομοκρατία και απολύσεις.

Οι δύο απολυμένοι συνάδελφοι πέρασαν αξιολόγηση, στην οποία αναφέρθηκε η χαμηλή απόδοση τους και χωρίς καμία προειδοποίηση μία εβδομάδα μετά απολύθηκαν! Κάθε πρωί μετά το άνοιγμα του καταστήματος οι εργαζόμενοι λαμβάνουν email με τον ημερήσιο στόχο, ο οποίος ποτέ δε πέφτει κάτω από 40.000 ευρώ! Σε μία περίοδο νεκρή για την αγορά ο παραπάνω στόχος είναι τουλάχιστον ανέφικτος, αλλά για τα αφεντικά στα public υπεύθυνοι είναι οι εργαζόμενοι που “δεν φρόντισαν να επικοινωνήσουν τις προσφορές στους πελάτες”. Φυσικά το εργασιακό κάτεργο των public είναι γνωστό καθώς πρωτοπορεί στην εφαρμογή του εργασιακού μεσαίωνα και του καταναλωτικού κανιβαλισμού.

Οι απολύσεις στα Public είναι προκλητικές για τους εργαζομένους της, οι οποίοι έχουν κυριολεκτικά ξεζουμιστεί όλα αυτά τα χρόνια: υπερωρίες, κυριακάτικη εργασία (μάλιστα 5ωρο, ώστε να μην παίρνουν το επιπλέον ρεπό που δικαιούνται και την προβλεπόμενη προσαύξηση), απάνθρωπα καθεστώτα «αξιολόγησης» των ατομικών πωλήσεων, καλλιέργεια ανταγωνιστικού κλίματος, πληρωμή ελλειμμάτων των ταμείων από την τσέπη. Οι δύο πιο πρόσφατες απολύσεις αφορούσαν μια υπάλληλο που σε μια μέρα θα συμπλήρωνε ένα χρόνο στην εταιρία και άρα θα δικαιούταν αποζημίωση και η δεύτερη εργαζόμενο που που σε λίγο καιρό θα έκλεινε τριετία και επομένως αύξηση στις αποδοχές του.

Είναι πάγια τακτική της εταιρείας να απολύει τους εργαζομένους της άνευ λόγου και αιτίας λίγο πριν το χρόνο ή πριν διασφαλίσουν κάποια προσαύξηση. Με αυτή τη πρακτική η εταιρεία όχι μόνο “γλιτώνει” τα ελάχιστα για αυτήν χρήματα αποζημιώσεων αλλά κυρίως κάμπτει την αντίσταση στην εργοδοτική αυθαιρεσία λόγω της συνεχούς ανακύκλωσης των εργαζομένων. Από το 2012 τα public προβαίνoυν σταθερά σε απολύσεις, μειώσεις μισθών, εντατικοποίηση -έως εξαντλήσεως- των υπαλλήλων , αξιοποίηση δωρεάν εργασίας μέσω προγραμμάτων voucher, με αποτέλεσμα να έχει βγάλει τεράστια κέρδη από την εξευτελιστικά φθηνή εργασία των συναδέλφων μας.

Αυτός ο κύκλος των «φθηνών προσλήψεων» και «απολύσεων όταν βρεθεί ο ακόμα πιο φθηνός στη συνέχεια» είναι το επαναλαμβανόμενο μοτίβο με το οποίο η επιχείρηση Public έχει οικοδομήσει την αλυσίδα της στην Ελλάδα. Γι’ αυτό ακριβώς δε διστάζει να δείξει τι σημαίνει για την «Αγορά» ο όρος «ομαδικές απολύσεις» και πώς μπορεί μια κερδοφόρα επιχείρηση να χρησιμοποιεί το νομικό οπλοστάσιο που διαμόρφωσαν όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις.

Ως Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Θεσσαλονίκης καλούμε κάθε συνάδελφο και συναδέλφισσα στα Public να επικοινωνήσει μαζί μας. Να μη δεχθεί αδιαμαρτύρητα τις απολύσεις, τη δική του ή των άλλων συναδέλφων. Να μη βιαστεί να υπογράψει την απόλυση-καταδίκη του. Μόνος του ο καθένας οδηγείται ως πρόβατο προς σφαγή. Αντίθετα, ο συλλογικός αγώνας μπορεί να πετυχαίνει νίκες ακόμα και σήμερα όπως αυτός που δίνουμε εδώ και 3 χρόνια, ως σωματείο μαζί με ένα ευρύ δίκτυο αλληλεγγύης για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας. Μετά από αλλεπάλληλες απεργίες σε κάθε Κυριακή με ανοιχτά μαγαζιά, με απεργιακούς αποκλεισμούς και διαδηλώσεις πετύχαμε μια πρώτη σημαντική νίκη με την απόφαση του ΣτΕ που έβαλε φρένο στα σχέδια των μεγάλων εμπορικών αλυσίδων (τα Public είναι μια από αυτές) για ολοκληρωτική κατάργηση της αργίας. Μόνο με συλλογικό αγώνα μπορούμε να ανατρέψουμε τον εργασιακό μεσαίωνα.

Το Σωματείο είμαστε όλοι εμείς. Η αλληλεγγύη είναι η δική μας συνταγή στις απολύσεις και στην ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας. Με όλα τα μέσα συνδικαλιστικής δράσης αλλά και τα αντίστοιχα νομικά/θεσμικά θα παλέψουμε για το δίκιο μας. Τα εργατικά συμφέροντα μπροστά! Καμία ανοχή στις απολύσεις! Ας συσπειρωθούμε – Ας επικοινωνήσουμε με το Σωματείο!

 
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Τηλ.Επικοινωνίας:6972310995     E-mail: bxthess@gmail.com
http://bibliopontikas.blogspot.gr  Επιθεώρηση Εργασίας:Πρ.Κορομηλά 51, τηλ.2310225943

Νεότερες αναρτήσεις Παλαιότερες αναρτήσεις Αρχική σελίδα